- Emilia Rogalska


***
Mam kota, który spojrzeniem
zamienia wszystko w cisze.
Wszystko to, co ma przed sobą,
bo to, co za nim
dawno już zamienił.
Zamienił w ciszę.
Ciszę nudną, cisze smutną, ciszę czarną.
A za nim jest pustka.
Pustka nudna, smutna, czarna.


***
Ciszę szumu liści sosny
przecina mowa wrony.
Głos ptaka
wystraszył wiatr.


***
Trzepot skrzydeł ptaka
otarł się o gałęzie.
Zawracając, niechcący
zderzył się z wiatrem.


***
Dziś znów te promienie
delikatnie opalają twarz.
To słońce
wkłada swoje dłonie
do mieszkania
przez otwarte okno.


"Deszczówka"
Staruszka z bloku obok
zabrała wiadro spod rynny.
Znów jest lato.